Στου αιώνα το φευγιό

«...Άκουσα τον κεραυνό να πέφτεi, και πριν μια τρομερή βροντή. Άκουσα ένα κύμα να βρυχάται, να θέλει να πνίξει όλη τη γη. Άκουσα εκατό τυμπανιστές, τα τύμπανα να χτυπάνε δυνατά. Άκουσα χίλιους ανθρώπους να ψιθυρίζουν και κανείς να μην ακούει προσεκτικά. Άκουσα έναν της πείνας να πεθαίνει και πολλούς να γελάνε βροντερά. Άκουσα το τραγούδι ενός ποιητή που πέθανε σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Άκουσα ένα παλιάτσο σε μιαν αλέα να κλαίει και κανείς να μην τον θέλει. Και μια άγρια, ναι, μια άγρια, μια άγρια, ω, άγρια, σου λέω άγρια, μια άγρια βροχή θα πέσει.»



Bob Dylan

Σάββατο, Μαρτίου 27, 2010

Ώρα της Γης


Πάμε να σβήσουμε όλοι μαζί τα φώτα. Ας μείνουμε για λίγο στο σκοτάδι κι ας δώσουμε ένα μήνυμα σ’ αυτούς που στο βωμό του χρήματος θυσιάζουν το μέλλον το δικό μας, των παιδιών μας και το μέλλον των παιδιών των παιδιών μας…Σας χαιρετώ. Πάω να σβήσω τα φώτα…

3 σχόλια:

px είπε...

Δεν παίρνω μέρος. Ακόμη και στη συμβολική τους διάσταση, δε νομίζω ότι έχει κανένα νόημα.

Flying>High>Dead>Angel είπε...

Εγώ πάλι πιστεύω ότι είναι κάτι...Από τιπότα,είναι κάτι...Κάτι μικρό και ανώφελο ίσως,αλλά είναι κάτι.

dimitris είπε...

simfwnw me px..........